Η Συρκά (από το Λατινικο Siria ή Serie – Συρία ) είναι σήμερα περιοχή του χωριού Σιλίκου που συνορεύει προς τα χώματα του χωριού Άγιος Γεώργιος Σιλίκους, περί τα 2 χιλιόμετρα νοτιότερα.
Η Συρκά και η Syrkana
Στα χρόνια της Φραγκοκρατίας αποτελούσε ξεχωριστό καζάλι και φέουδο που, όπως φαίνεται, αποκόπηκε από το βασιλικό φέουδο της Σιλίκους και παραχωρήθηκε από τον βασιλιά σε κάποιο στενό του συνεργάτη. Εικάζεται ότι πρόκειται για τον Ιωάννη Λάσκαρη, βυζαντινό τυχοδιώκτη και προικοθήρα, ο οποίος κατέφυγε στη Δύση και έγινε στενός συνεργάτης του Πάπα Ουρβανού Ε΄. Μυήθηκε στο Τάγμα του Ξίφους από τον Πέτρο Α΄ το 1363 και έφτασε στην Κύπρο για να λάβει μέρος στις εκστρατείες του βασιλιά. Αργότερα εκδιώχθηκε και έκτοτε η Συρκά άλλαζε συχνά χέρια μεταξύ των στενών συνεργατών του βασιλικού Οίκου των Λουζινιανών. Εικάζεται ότι καταστράφηκε ολοσχερώς κατά την Οθωμανική κατάκτηση αφού δεν αναφέρεται στις πηγές μετά την ημερομηνία αυτή. Τα κτήματα της πέρασαν σύντομα σε πλούσιες χριστιανικές οικογένειες, όμως τα κτίσματα της κατέρρευσαν και σταδιακά εξαφανίστηκαν. Παρέμεινε μόνο ένας ογκώδης επικλινής τοίχος μήκους τεσσάρων μέτρων και πάχους 1,5 μέτρου που φαίνεται να χάνεται στο έδαφος. Εκεί κτίστηκε στα τέλη του 19 ου αιώνα το παρεκκλήσι της Παναγίας της Συρκάς πάνω στα παλιά ερείπια. Παραδόξως ο ογκώδης επικλινής τοίχος δεν αξιοποιήθηκε κατά την ανοικοδόμηση του ναού.
Κοντά στην Παναγία της Συρκάς βρέθηκε το περίφημο «πιθάρι της Συρκάς» που αναφέρθηκε πιο πάνω. Πρόκειται για πολύ σημαντικό εύρημα που προκάλεσε το ενδιαφέρον πολλών ιστορικών και μελετητών και οδήγησε στην δημοσίευση ενός εκτεταμένου επιστημονικού άρθρου στην Επετηρίδα της Κυπριακής Εταιρείας Ιστορικών Σπουδών, Τόμος ΙΕ’.

Θρύλοι και παραδόσεις
Οι μεσαιωνικές παραδόσεις της Συρκάς αντανακλούνται σε ένα ερωτικό λαϊκό τραγούδι από τις αρχές του 20ου αιώνα που φέρει τον τίτλο «Ο Τσιητσιεκλής και η Ζωγραφού η Συριάνα». Οι παλαιότεροι κάτοικοι της Σιλίκους διηγούνται επίσης μια ιστορία που φαίνεται να είναι πραγματική. Γύρω στο 1930 ένας Άγγλος αξιωματικός έκανε ανασκαφές στον περίβολο της εκκλησίας της Παναγίας και σύντομα ανέσυρε από το έδαφος ένα «απαστράπτον» αντικείμενο που, σύμφωνα με τις μαρτυρίες των εργατών, «αντανακλούσε το φως στα γύρω βουνά.» Ο Άγγλος εξαφανίστηκε με το εύρημα του, όμως η συμπεριφορά του έδωσε τροφή σε επίμονες διαδόσεις που μιλούν για μεγάλο «κρυμμένο θησαυρό». Το μεσαιωνικό και πρόσφατο παρελθόν της Συρκάς ενέπνευσαν στoν συγγραφέα Αντώνη Κωνσταντίνου τη συγγραφή του ιστορικού και αστυνομικού μυθιστορήματος του «Άδυτον» που εκδόθηκε στην Αθήνα το 2022 από τον οίκο Αγγελάκη.
Η Γη της Συρκας
Η γη της Συρκάς αρδευόταν ανέκαθεν και συνεχίζει να αρδεύεται μέχρι σήμερα από το νερό της Λαβρανιάς, της μεγαλύτερης βρύσης της Σιλίκους, που φτάνει ως εκεί διασχίζοντας την πλαγιά μιας απόκρημνης χαράδρας. Τον μεσαίωνα ήταν κυρίως αμπελουργική περιοχή με κύριο προϊόν την κουμανδαρία που μεταφερόταν στην Λευκωσία για τις ανάγκες της βασιλικής οικογένειας. Κατά τους Οθωμανικούς χρόνους και αργότερα η Συρκά καλλιεργόταν κυρίως με οπωροκηπευτικά με δικαιώματα άρδευσης που αποτελούσαν μέρος του τίτλου ιδιοκτησίας των τεμαχίων γης.
Μνημονευεται σε παρα πολλες γραπτες μαρτυριες , κυριως στο εξωτερικο.Από τα αρχοντικα της περασαν πολλοι ευγενεις της τοτε εποχης και αποτελεσε αντρο υποστηρικτων του Οικου των Λουζινιαν.
Το έμβλημα της SYRKANA!
Το έμβλημα του βασιλικού Τάγματος του Ξίφους, όπως αποτυπώνεται στο πιθάρι της Συρκάς, επιλέγηκε ως εμπορικό σήμα της ζιβανίας Syrkana. Φιλοδοξία μας είναι να συνεχίσομε την ένδοξη παράδοση της περιοχής της Σιλίκους και της Συρκάς για την παραγωγή άριστης ποιότητας ζιβανίας και ενδεχομένως άλλων οινικών προϊόντων.



